Nawigacja

Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie

BIŃKOWSKI Adam

Redaktor: Sebastian Górkiewicz

BIŃKOWSKI Adam, urodzony 24 grudnia 1891 r. w Mosinie, pow. Śrem. Syn Adama (mistrza stolarskiego) i Marii z d. Werner. Ukończył szkołę powszechną w Mosinie. Rozpoczął pracę, jako uczeń drogeryjny w aptece. W 1912 r. został kierownikiem apteki w Opolu., a w 1913 r. w Lüben na Dolnym Śląsku. Został przeniesiony na stanowisko kierownika oddziału farmaceutycznego Towarzystwa Akcyjnego w Poznaniu. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii pruskiej. W szeregach kompanii karabinów maszynowych 245. pułku piechoty walczył przez trzy lata w Belgii i we Francji. Został awansowany do stopnia kaprala. W grudniu 1918 r. wziął udział w powstaniu wielkopolskim. 16 stycznia 1919 r. skierowano go na trzymiesięczne przeszkolenie w 1. kompanii lotniczej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Poznaniu. Ukończył je 24 kwietnia 1919 r. Został awansowany do stopnia plutonowego, a następnie sierżanta. 27 kwietnia 1919 r. przydzielono go do III eskadry lotniczej. W grudniu 1919 r. zdał egzamin na aspiranta oficerskiego i został awansowany do stopnia podchorążego w korpusie osobowym oficerów lotnictwa. Latał bojowo na froncie galicyjskim i białorusko-litewskim. Został przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Orderu Virtuti Militari. W 1920 r. urlopowano go bezterminowo ze służby wojskowej. Pracował w Urzędzie Walki z Lichwą w Warszawie. W lipcu 1921 r. został dyrektorem drogeryjnym francuskiej firmy działającej w Polsce. Zamieszkał w Kobylinie. W 1925 r. mianowano go na stopień podporucznika obserwatora w korpusie oficerów rezerwy lotnictwa. Działał w Lidze Obrony Powietrznej Państwa. We wrześniu 1939 r. przydzielono go do Bazy Lotniczej nr 3. Po 17 września 1939 r. dostał się do sowieckiej niewoli. Osadzono go w obozie w Kozielsku, skąd korespondował z rodziną. Jego nazwisko znajduje się na liście wywozowej nr 029/3 z 13 kwietnia 1940 r.
Został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w kwietniu 1940 r. w katyńskim lesie. W czasie ekshumacji wiosną 1943 r. jego zwłoki oznaczono numerem 2751.
Odznaczony Krzyżem Walecznych (za wojnę polsko-bolszewicką 1920 r.) i niemieckim Krzyżem Żelaznym II klasy (za walki w I wojnie światowej).
Był żonaty z Matyldą Liepolt. Miał dwoje dzieci: Gerwazego Adama (ur. 1923 r.) i Monikę Stefanię (ur. w 1926 r.).

Inwentarz dokumentów katyńskich przechowywanych w Archiwum Kurii Metropolitalnej w Krakowie, Kraków 2002, s. 36-37;

 

II. Por. rez. Adam BIŃKOWSKI (ur. 1891) (AM 2751)
 
Znaleziono - AM: 2 Postkarten (2 karty pocztowe); WO, s. 51: 2 karty pocztowe
 
1. Karta pocztowa
 
Niemiecka karta pocztowa (Postkarte) nadana w Poznaniu (Posen), stempel poczty w Moskwie 26.01.1940
(10,5 x 14,5 cm, s. 2, akc. 13/11)
 
[s. 1] [z prawej strony: Adres w języku rosyjskim:] Adam Adamowicz Bin’kowskij / [Smolen]skaja Oblast’ / gor. Kozel’sk[1] / [...] / [z lewej strony tekst nieczytelny]
[s. 2] [Tekst w języku niemieckim słabo czytelny:] Mein lieber Adam! Viele Grüße / und Küsse von uns allen. Wir / sind gesund und munter und / schon zu Hause. Die Kinder[2] / lernen feste und warten auf Dich. Wie geht es Dir und was macht Dein Bein? Es [...]
[Dopisek w górnej części:]
Lieber Papa, wann kommst Du? Kuβ von Deinem [r?] M[...]
Gruβ Dein Ger[...]
 
[Tłum.:]
Mój kochany Adamie! Pozdrawiamy i całujemy Cię wszyscy. Jesteśmy zdrowi i w dobrej formie. Dzieci uczą się porządnie i czekają na Ciebie. Co słychać u Ciebie i co z Twoją nogą? [...]
 
[dopisek w górnej części:]
Kochany Tatusiu, kiedy przyjedziesz? Ucałowania od Twojego [Twojej?] M[...]
Pozdrowienia Twój Ger[...]
 
Zachowane oryginalne opakowanie (papier) z numerem 02751 / I


[1] Planując atak na Polskę sowieckie dowództwo wojskowe przygotowało sieć obozów dla jeńców wojennych. Jeden z nich utworzony został w Kozielsku, w obwodzie smoleńskim na terenie byłego monastyru oraz pustelni, gdzie za carskich czasów znajdował się przytułek dla ułomnych i starców. Według planów obóz pomieścić miał 7-10 tys. jeńców. Pierwsze transporty z jeńcami polskim przybyły do Kozielska 20 IX 1939. 3 X w obozie przebywało już 8900 jeńców. Po odesłaniu szeregowych w październiku 1939 w obozie skoncentrowano prawie 5000 oficerów (30% służby czynnej). Realizując dyrektywę o tzw. “rozładowaniu” obozu w okresie od 3 kwietnia do 12 maja wywieziono wszystkich uwięzionych do Smoleńska lub lasu (katyńskiego) w pobliżu Gniezdowa i zamordowano. W 1943 podczas ekshumacji zewidencjonowano 4241 zwłok, z których nie wszystkie udało się zidentyfikować (szerzej patrz: Obozy jenieckie NKWD IX 1939 – VIII 1941, red. S. Jaczyński, Warszawa 1995).
[2] Gerwazy Adam (1923) i Monika Stefania (ur. 1926).

 

  • 1.1
  • 1.2
do góry